All along,

".. I said we'd be sorry, sorry
And so we are..."


Keane - Allemande

Powered by mp3ye.eu

Tozu üstünde müzikler..

Bundan sadece bir iki sene önce hiç durmadan dinlediğim, bilgisayarıma format atılmadan önce iTunes'umun en tepesindeki şarkıları dinliyorum bugün...

Bu kadar zamandır onları neden dinlemedim bilmiyorum.

İçinde olduğum "yeni müzik keşfetme" tutkusuyla alakalı sanırım.

Biraz da üşengeçlik ve alışılmışlık var işin içinde..

Biraz da korku sanırım.

Kendime şimdiye kadar yeni anılar yarattım, ve o sırada düşündüğüm birçok şeyi unuttum bile; ama şarkıları dinlediğimde, o zaman düşündüğüm şeylerin hepsi aklımın içinde saklandıkları yerlerden çıkıyorlar..

Durumumu anlatmak için kelimeleri toparlayamadığımı fark ettim ama şunu söyleyebilirim:

Çok garip bir duygu,

Ve şarkılar gerçekten çok güzel...

"You're a fool though, why you feel so bad

Where is the life you once had?
And still this hollow feeling grows and grows
The way you want it to.."

- Keane

"Eski"lerden Kesip Yapıştırıp "Yeni" Yapmak

Pipedreams iftiharla sunar...

Mt. Desolation

Mt. Desolation, Keane grubunun biricik piyanisti ("synth"çisi mi demeliyim yoksa?) Tim Rice-Oxley'den ve yine Keane üçlüsünün dördüncüsü olan Jesse Quinn'in kurdukları yeni bir grup.

Tarzları ise Keane'in eski ve/veya yeni halinden oldukça uzak.

Ben tam olarak kestirememiş olsam da MySpace'lerinde tarzlarını "Italian Pop/Chinese Traditional/Surf" olarak belirlemişler.

Ulaşabildiğim tek parçalarını dinlediğimde oldukça doğru bir tespit olduğuna karar verdim.

-Gerçi adamlar kendi müziklerini kendileri en iyi bilirler, ne saçma bi cümle oldu o öyle; ama neyse-

Asıl bahsetmek istediğim konu biraz daha farklı aslında.

Şöyle ki; ben sıkı bir Keane dinleyicisiyim. Bu birkaç senedir böyle; ve gurur da duyuyorum.

Grubu ilk keşfettiğim sırada"Under The Iron Sea" albümü yeni çıkmıştı ve beni Keane'le tanıştıran şarkı aynı albümden "Nothing In My Way" olsa da; her zaman Hopes & Fears'ı (ilk albümü) daha çok sevmiştim.

Ve yeni albüm hazırlıkları sırasında, istediğim tek şey yeni bir Hopes & Fears albümüydü.

İşte bu yüzden Perfect Symmetry'nin (yeni albümün) 80'lerin diskosu tadında olacağını öğrendiğimde oldukça üzülmüş ve hayal kırıklığına uğramıştım.

Albümü dinlediğimde üzüntüm geçmişti; yeni ve eğlenceli bir müzikti Keane'in yeni müziği ama bu tarza gittikçe daha çok kaynamaları sonucunda Keane'in o ilk albümdeki hali ortadan yok oldu ve ben tekrar böyle bir albüm beklemekten vazgeçtim...

Birbirinden farklı ve kendince birbirinden güzel üç albüm yaratabildiği ve beni müziğiyle mutlu edebildiği için Keane daima en sevdiğim gruplardan biri olmaya devam edecektir.

Bugün Mt. Desolation'ı dinlemek işte bütün bu bahsettiğim şeylerden sonra ne kadar güzel geldi anlatamam. Size tanıtmak istememin amacı da bu aslında.

MySpace'lerindeki o bitanecik şarkı beni herhalde ancak bu kadar mutlu edebilirdi...

Keane'in sıkı bir dinleyicisi olarak, gruba dair de tonla şey biliyorum ve izlediğim/dinlediğim tüm röportajların sonunda üyeler üzerine de oldukça fazla fikrim var.

Ve "State Of Our Affairs"i (o bitanecik şarkı işte) güzel kılan birçok şeyden ilki, Tim'in karakterinden bir parça oluşunu çok rahat hissetmem oldu. Benim o çok sevdiğim, "The Way You Want It" piyanosunu gözlerini tuşlardan ayırmadan çalan, sessiz sessiz konuşan Tim'in bir parçasıydı bu şarkı.

Bunun yanında, Keane'in olmasını istediğimi grubu hatırlattı bana... Yavaş ve sakin şarkılarını, o insanı hiç fark etmeden iç çektiren tarzını özlediğimi fark ettim.

İşin kötü yanı, Jesse'nin Keane'i bozacağından korkar dururdum eskiden; şimdi Tim'le yaptığı müziği duymak ve huzurlu vokalini dinlemek ne kadar yanıldığımı anlamamı sağladı...

Yeni parçaları duymak için sabırsızlanıyorum, artık yeni bir favori grubum var...

Mt. Desolation; Keane'le alakası olmadığı halde, bana eski Keane'i hatırlattı...

Ve müziği beni gerçekten çok etkiledi.

Eğer 5 dakikanız varsa dinlemenizi öneririm: Mt. Desolation MySpace

Son Defa

"Her seferinde bunu söylüyorum.

'Son defa'.

Son görüşüm, son utanışım. Bitmiş olması gerekiyordu şimdiye kadar.

Bir şekilde evren bu sıfat tamlamasının üzerine kalın bir çizik atıyor.

Eskiden olsa -küçük olsam, ve umurumda olmasa- buna seviniyor olurdum. Bir çeşit işaret olduğunu düşünürdüm; senin de böyle düşündüğünü zannederdim ve mutlu olurdum.

Durumun böyle olmadığını bilmelisin.

Bu sefer eminim bak, son defa olacak.

Hepimiz rahatlayacağız.

Ne ben artık utanıp sıkılacağım, ne de sen içinden huzursuz olacaksın.

Hoşçakal."

***

"This is the last time
That I will show my face
One last tender lie
And then I'm out of this place
So tread it into the carpet
Or hide it under the stairs
Say that some things never die
Well I tried and I tried.."

-Keane